zondag 30 juli 2017

Zonder woorden


Net wanneer ik bedenk het niet meer te weten
Niet meer uit men woorden kom
Komt er even iets in men hoofd
En ben ik het soms snel weer vergeten
Dan maar wachten tot het me weer binnenschiet
Tja soms zitten je gedachten op non actief
Door t verleden en t verdriet
Wat je niet altijd verwoorden kan
Wat je eens had zo lief
Vergane glorie vergane liefde
Vergane tijd met heel veel spijt
Vergane geborgenheid.
Vergankelijkheid.
                                                                                                       ( vanvlaenderen m )
Geen weg meer terug

Vol onbegrip
Vol haat
Vol teleurstelling
Voel jij je miskent
Terwijl de onrechtmatigen
Zonder meer
Worden verwend
Je hebt het opgegeven
Naar de wens van een
Ander te leven
Je hebt het opgegeven
Uit zelfbehoud
Waar de ander ging
In de fout

                                                                                 
( vanvlaenderen m )

woensdag 19 juli 2017


Liefde is
dinsdag 18 juli 2017
8:42

Zoveel mensen zo alleen
Heeft ook veel te maken met de tijd
De omgeving waar je in vertoefde
Of je er als volwaardig mens erbij hoorde
Of was het net andersom
Kon je jezelf zijn of werd je gedwongen
Te zijn hoe men wilde
Moest men voor alles opdraaien of kon men
Vrij bewegen
Aan de hand daarvan komt men onbewust in
Opstand . Heeft men een leidend iemand nodig
Iemand die sterker is dan jij maar niet dominant
Iemand die sterk is om je bij te staan in al zijn liefde
Voor jou . Iemand die je respecteert hoe en wie je
Bent en je wil helpen vooruit te geraken en niet of
Je je wil kleden zoals men denkt dat je moet zijn
Of te doen zoals men denkt dat je bent .
Gewoon onvoorwaardelijk liefhebben
Zonder franjes zonder leugens
Iemand die er rekening mee houd dat men ziek
Kan zijn of worden en toch bij je wil zijn en voor je
Wil zorgen
Wat je geeft krijg je meestal terug hetzij op andere
Manieren soms
T is een kwestie van aanvoelen
Weten wat de andere wil bedoelen .
Humor is ook heel belangrijk
Samen maatjes zijn
Samen problemen aanpakken ieder met zen eigen
Inbreng en vermogen
Wat de ene niet weet de andere wel
Wat de ene niet kan de andere wel
Maar samen ervoor gaan
                                                                                               ( vanvlaenderen m )

zaterdag 1 juli 2017

DE NACHT


De nacht heeft me in zijn ban

De nacht heel onverwacht

Geeft mij inspiratie

Vraag me niet waarom

De woorden vloeien spontaan

In letters op men blad

Gedachten komen op

En krijgen een vorm

Blijheid vrijheid

Emoties of donkere gedachten

Een traan even blijven stilstaan

Een hoop informaties

In rust kan ik

mijn gedachten ordenen

En me laten gaan

Om dan alles los te laten

En me even verlaten op mezelf

                                                                                                 
( vanvlaenderen m )

zondag 16 april 2017



IK……JIJ

Met de rugzak door het leven
Het leven heeft ons zoveel gegeven
Maar ook zoveel genomen
Als kind leef je nog onbezonnen
We beseffen niet waar
we zijn aan begonnen
We hebben ook geen keuze
We staan er middenin
Helemaal op het einde
Was er ooit een begin
Als je gelukkig bent denk je er niet over na
Of toch misschien
Ieder heeft zen lot
Gelukkig maken we ook mooie dingen door
Dan veranderd ons leven in een metamorfose
Soms hebben we dan spijt dat we dit niet
Hebben kunnen vasthouden
Dat we t niet anders hebben aangepakt
Doch tegen oneerlijkheid is niets te beginnen
Maar je zou jij niet zijn als je dit niet had doorstaan
Je kan maar best jezelf blijven
Ook al zijn sommige dingen onomkeerbaar
Na die val in het diepe
Niet één keer maar meerdere
Kom je er mentaal weer sterker uit
Begin je weer opnieuw.
                                                                       
                                                                                               
( vanvlaenderen m.)

dinsdag 11 april 2017


Een verhaal om te onthouden ( van een vriend die er helaas niet meer is )

DE LIEFDE

Op een morgen, het moet rond 8 uur geweest zijn, komt er een oude man van in de 80 op het spreekuur om de draadjes uit zijn duim te laten verwijderen. Hij zei dat hij gehaast was, want hij had een afspraak om 9 uur. Ik heb hem toen uitgenodigd om plaats te nemen, wetende dat het meer dan één uur in beslag zou nemen.
Ik zag hem steeds naar zijn uurwerk kijken en daar ik met een andere patiënt bezig was, heb ik besloten zijn wonden na te zien. Na ze onderzocht te hebben, zag ik dat alles goed genas en heb ik met de dokter gesproken en het nodige gedaan om de draadjes te verwijderen om zo de wonden te verlichten.
Terwijl ik bezig was met zijn duim heb ik hem gevraagd of hij een afspraak had met een andere dokter diezelfde morgen. De man zei van neen, maar dat hij naar een andere instelling moest gaan om met zijn echtgenote te ontbijten. Ik heb hem gevraagd naar haar gezondheid. Hij heeft me gezegd dat ze daar al enige tijd verbleef en dat ze de ziekte van Alzheimer had.
Bij het praten vroeg ik hem of ze kwaad zou zijn mocht hij te laat komen.
Hij antwoordde dat ze niet meer wist wie hij was, dat ze hem sinds 5 jaar niet meer herkende.
Ik was verbaasd en heb hem gevraagd: « En u gaat er nog elke morgen heen, zelfs wanneer ze niet meer weet wie je bent?»
Hij glimlacht en tikt even op mijn hand al zeggende: ze herkent me niet, maar ik weet nog wie zij is. Ik had het moeilijk om mijn tranen te bedwingen toen hij vertrok en was er helemaal kapot van.
Toen dacht ik: dit is het soort liefde dat ik in mijn leven wil.
De ware liefde is niet lichamelijk en niet romantisch.
De ware liefde is het aanvaarden wat is, wat geweest is en wat nog zal zijn.
Tussen alle moppen, en humor, zijn er soms verhalen die een belangrijke boodschap inhouden. Deze wou ik met jullie delen.
De gelukkigste mensen hebben niet steeds alles of het beste, ze trekken hun plan met wat ze hebben. Het leven is niet ontsnappen aan het onweer, maar dansen in de regen.